Ból u dziecka
Zapytaj ekspertaDzieci odczuwają natężenie bólu w takim samym stopniu jak dorośli, ale „dzieci boli inaczej” w tym sensie, że cierpienie jest dla nich zdecydowanie bardziej nasilonym, negatywnym doznaniem emocjonalnym. Ból wpisany jest nawet w dzieciństwo prawidłowo rozwijającego się i zdrowego dziecka. Generują go choćby nakłucia związane z koniecznością pobrania krwi na badania przesiewowe czy wykonanie szczepień ochronnych. Dlatego warto nauczyć się, jak sobie z nim radzić.
Typowe sytuacje bólowe
Jedną z typowych sytuacji bólowych u dzieci są szczepienia. Oprócz bólu ukłucia, mają też inne efekty uboczne, z których najczęstszym są tzw. odczyny poszczepienne. Polegają one na wystąpieniu miejscowego obrzęku i zaczerwienienia, czasem nawet ropnia. Nierzadko pojawia się gorączka. Dziecko jest rozdrażnione. Zjawiskom tym warto zapobiegać i je leczyć wdrażając odpowiednie leczenie przeciwbólowe.
Trudnym etapem w życiu młodego człowieka jest ząbkowanie. Przebiega ono w indywidualnym tempie. Zarówno pojawianie się kolejnych zębów w regularnych odstępach czasu i kilku jednocześnie jest zjawiskiem prawidłowym. Jednej i drugiej sytuacji towarzyszy dyskomfort w postaci: bólu, czasem podwyższonej temperatury, biegunki, nadmiernego ślinienia. Zimny gryzak nie zawsze przynosi spodziewaną ulgę. Przypadki nasilonego bólu należy łagodzić stosując lek przeciwbólowy.
Ból i gorączka towarzyszą często pojawiającej się, zwłaszcza we wczesnym okresie przedszkolnym, chorobie przeziębieniowej. Gorączka jest zjawiskiem, które towarzyszy zakażeniom i jest wynikiem prawidłowo działającego mechanizmu odpornościowego, a także prawidłowego stanu odżywienia i równowagi metabolicznej. Zwykle nie wywiera żadnego dobroczynnego wpływu na organizm, powoduje zaś szereg przykrych subiektywnych objawów jak: ból głowy, mięśni, uczucie ogólnego rozbicia. Dzieci mają trudności z koncentracją, stają się drażliwe i marudne.
Szkodliwość bólu
Powtarzające się epizody bólu ostrego oraz ból przewlekły negatywnie wpływają na organizm, zarówno na psychikę i osobowość małego pacjenta, jak i na jego zdrowie. Ból ostry, np. związany z zabiegami medycznymi, wyzwala u dzieci lęk i reakcje obronne. Skutkiem niedoceniania tego zagadnienia jest jednoznaczne kojarzenie przez dzieci kontaktów ze służbą zdrowia z niemiłymi doznaniami i pełne lęku podejście do każdego nowego badania lub zabiegu. Przewlekłe odczuwanie bólu negatywnie wpływa na kontakt dziecka z otoczeniem, naukę i jego rozwój ogólny.
Leczenia bólu u dzieci
Według wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) leczenie bólu rozpoczyna się od podania paracetamolu, substancji skutecznej i jednocześnie wyróżniającej się wyjątkowym profilem bezpieczeństwa. Dawkę leku należy wyliczyć w odniesieniu do masy ciała dziecka.
Paracetamol zalecany jest jako lek z wyboru dla dzieci nie mogących przyjmować kwasu acetylosalicylowego, może być stosowany u dzieci z zaburzeniami krzepnięcia (hemofilia) i hemoglobinopatiami (niedokrwistość sierpowatokrwinkowa). Ponieważ wykazuje niewielką ilość istotnych klinicznie interakcji międzylekowych, jest lekiem szczególnie przydatnym w postępowaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym u dzieci przyjmujących równocześnie inne leki.
Opieka psychologiczna
Postępowanie przeciwbólowe u dzieci powinno składać się nie tylko z leczenia farmakologicznego, ale również z interwencji psychologicznej. Przyjmuje się, iż terapia przeciwbólowa powinna być przez dziecko zaakceptowana, a jego żądania czy oczekiwania spełnione. Dziecko musi być poinformowane o możliwości wystąpienia bólu w sposób zrozumiały i odpowiedni do jego wieku. Pozwala to zmniejszyć strach i doznania bólowe. Niezmiernie ważny jest udział rodziców i ich zaangażowanie w odwrócenie uwagi dziecka i opanowanie lęku.
