Okiem eksperta - Zdrowie Dziecka

Lek. med. Jolanta Baszczeska

Na przeżywanie bólu mają wpływ czynniki mechaniczne, termiczne, chemiczne, a także psychiczne i emocjonalne. Ból jest nieprzyjemnym doznaniem czuciowym i emocjonalnym związanym z aktualnie istniejącym czynnikiem uszkadzającym, np. stany zapalne, urazy itp. Odczuwanie bólu skutkuje zmianą zachowania dziecka w każdej grupie wiekowej.

Dzieci odczuwając ból od razu to sygnalizują w taki sposób w jaki umieją. Najczęściej jest to płacz lub skarga - w zależności od wieku dziecka.

Wskaźniki przeżywania przez dziecko bólu
Niemowlę cierpiące jest bardzo niespokojne, głośno płacze, krzyczy, wykazuje nadmierną aktywność, wymachuje kończynami, Ból w życiu dziecka pręży ciało. Najlepszym wskaźnikiem bólu u niemowląt jest wyraz twarzy. Ściągnięte brwi, zaciśnięte oczy, otwarte usta i zwinięty w trąbkę napięty język, charakterystyczny bolesny wyraz twarzy.

Dziecko w wieku przedszkolnym jest niespokojne, wykazuje duże poczucie lęku, potrafi określić poczucie bólu werbalnie – „ajaj”, „bubu”, „auu...”. Trzylatki i starsze dzieci potrafią określić natężenie bólu poprzez mimikę oraz opisy werbalne, potrafią rączką, paluszkami zlokalizować miejsce bólu.

Co intensyfikuje, a co łagodzi cierpienie?
Dziecko trzymające się za głowę U dzieci wiele czynników wpływa na odczuwanie bólu. Ogromne znaczenie mają zachowania w rodzinie, opanowanie i reakcja rodziców. Dzieci są bardzo czułe na reakcje emocjonalne rodziców. Stres, panika, niepokój, zauważony przez dziecko może nasilać jego doznania bólowe. Spokój rodzica działa kojąco i stanowi „silny środek znieczulający”.

Jeżeli dolegliwości bólowe nie ustępują pomimo niefarmakologicznych działań rodziców (masaże, kołysanie, tulenie, odwrócenie uwagi), albo nawracają w krótkich odstępach czasowych należy zasięgnąć opinii lekarza. W każdym przypadku przed rozpoczęciem leczenia farmakologicznego należy rozpoznać przyczynę bólu.

Więcej o zdrowiu dziecka przeczytasz w serwisie